Manastir Rača

Manastir Rača smešten je nedaleko od Bajine Bašte, pored rečice Rače i na oko šest kilometara od njenog ušća u Drinu. Pripada Eparhiji žičkoj Srpske pravoslavne crkve i zaštićen je kao spomenik kulture od velikog značaja.

Prema predanju, manastir je zadužbina kralja Dragutina Nemanjića, jednog od značajnih vladara iz dinastije Nemanjića. Posle povlačenja sa prestola, Dragutin je upravljao severnim delovima tadašnje srpske države, a u njegovo vreme Beograd je prvi put bio pod upravom srpskog vladara.

Manastir Rača ima važno mesto u srpskoj kulturnoj i duhovnoj istoriji. Tokom Drugog svetskog rata u njemu je čuvano Miroslavljevo jevanđelje, najstarija sačuvana knjiga pisana na srpskom književnom jeziku. U ratnim godinama manastir je više puta stradao, bio opljačkan, a njegovi konaci spaljeni.

Danas je Rača poznata i po duhovnim svečanostima „Dani Rače ukraj Drine”, koje se održavaju od 1995. godine. Sa manastirom je povezan i patrijarh Pavle, koji je u njemu boravio kao monah. U manastiru se čuva deo svetih moštiju kralja Dragutina.

.